Augusto Cury to brazylijski psychiatra, autor ponad 70 książek i twórca Teorii Inteligencji Multifokalnej. W wyborach prezydenckich w 2026 roku kandydował z ramienia partii Avante, hasłem „mentalidade capitalista e coração social” (kapitalistyczny umysł i społeczne serce). W pierwszej turze 4 października zdobył 2,89 proc. głosów (3 448 565 głosów) i zajął trzecie miejsce, za Lulą i Flávio Bolsonaro. Po wyborach powiedział, że nie zamierza dalej zajmować się polityką, i nie poparł żadnego z kandydatów w drugiej turze.
Jeszcze latem 2026 roku nazwisko Cury było w sondażach prawie niewidoczne, a potem przez kilka tygodni stało się jednym z najczęściej komentowanych w brazylijskiej kampanii. Człowiek, który przez dekady kojarzył się Brazylijczykom głównie z księgarnią, nagle znalazł się na scenie debaty prezydenckiej, w sondażach z wynikiem dwucyfrowym i w nagłówkach o swoim majątku.
Augusto Cury w skrócie
Pełne imię i nazwisko: Augusto Jorge Cury
Data i miejsce urodzenia: 2 października 1958 roku, Colina (stan São Paulo)
Zawód: lekarz psychiatra, pisarz, autor wykładów i programu edukacyjnego Escola da Inteligência
Studia medyczne: Faculdade de Medicina de São José do Rio Preto (Famerp), ukończone w 1984 roku
Dorobek: ponad 70 książek wydanych w około 70 krajach i ponad 40 milionów egzemplarzy (według jego własnych danych, powtarzanych przez media)
Partia w 2026 roku: Avante
Kandydat na wiceprezydenta: Júlio Delgado, były sześciokrotny poseł federalny
Wynik w pierwszej turze (4 października 2026): 2,89 proc., trzecie miejsce
Urzędy z wyboru: żadnego, nigdy nie był posłem, senatorem ani ministrem
Kim jest Augusto Cury
Augusto Cury urodził się 2 października 1958 roku w Colinie, niewielkim mieście w stanie São Paulo. Jego ojciec był prawnikiem i dawnym radnym miejskim, matka zajmowała się domem. Ciekawe, że w pierwszej turze wyborów prezydenckich głosował właśnie w Colinie, dwa dni po swoich 68. urodzinach.
Medycynę skończył w 1984 roku na uczelni w São José do Rio Preto i został psychiatrą. W tym zawodzie zaczął budować to, z czego jest dziś znany: łączył praktykę lekarską z pisaniem o emocjach, lęku, stresie, wychowaniu i edukacji. Kilka lat później opisał to w książkach, które w Brazylii sprzedawały się w wielkich nakładach.
W 2013 roku uzyskał tytuł doktorski na Florida Christian University w Stanach Zjednoczonych. W jego biogramie na stronie Lattes (brazylijska platforma z życiorysami naukowców) tytuł figuruje jako doktorat z administracji, a w planie rządu złożonym do sądu wyborczego TSE jako „międzynarodowy doktorat z psychologii multifokalnej”. Media zwracały uwagę, że uczelnia nie miała wtedy uznanej akredytacji. Warto o tym wiedzieć, bo ten wątek wracał w kampanii, choć nie stał się jej głównym tematem.
Teoria Inteligencji Multifokalnej i książki
Cury jest autorem własnej teorii, którą nazywa Teorią Inteligencji Multifokalnej. W największym skrócie opisuje ona, jak ludzki umysł tworzy myśli i emocje oraz jak można nauczyć się zarządzać nimi, na przykład w stresie czy lęku. Na jej podstawie powstał program Escola da Inteligência, który ma uczyć dzieci i młodzież umiejętności emocjonalnych w szkole.
Sam autor stanowczo odrzuca etykietę „autoajuda”, czyli poradników samopomocowych. Mówi o swoich książkach jako o literaturze popularnonaukowej opartej na psychologii. Krytycy z kolei zarzucają teorii, że nie została szeroko zweryfikowana w środowisku akademickim. Nie biorę tu strony. Zaznaczam tylko, że spór istnieje.
Do najbardziej znanych brazylijskich tytułów należą:
O Vendedor de Sonhos (Sprzedawca marzeń), powieść, która rozpoczęła serię o nauczycielu zmieniającym życie ludzi,
Ansiedade: Como Enfrentar o Mal do Século (Lęk: jak stawić czoła chorobie stulecia),
Nunca Desista de Seus Sonhos (Nigdy nie rezygnuj ze swoich marzeń),
Pais Brilhantes, Professores Fascinantes (Genialni rodzice, fascynujący nauczyciele),
O Homem Mais Inteligente da História (Najinteligentniejszy człowiek w historii).
Liczby sprzedaży pochodzą głównie od samego autora i jego wydawców, więc traktuję je jako deklarację. Warto jednak wiedzieć, że w 2009 roku Cury odmówił udziału w wyzwaniu, w którym Paulo Coelho zaproponował publiczne porównanie dowodów sprzedaży. Nie ma więc niezależnego potwierdzenia dokładnej liczby egzemplarzy.
Cury w Polsce
Dla polskiego czytelnika to ciekawy punkt, bo jego książki istnieją również po polsku. Jedyny tytuł, który mogę potwierdzić, to Nie porzucaj marzeń (HarperCollins, 2018). Dlatego nie wymieniam innych polskich tytułów. Jeśli ktoś szuka jego książek w polskich księgarniach, najlepiej sprawdzić aktualny katalog wydawcy.
Cury nie jest w Polsce postacią tak rozpoznawalną jak w Brazylii, ale kto czytał jego książki, ten wie, że pisze prostym językiem, krótkimi rozdziałami i z dużą ilością przykładów z życia. To jeden z powodów, dla których tak chętnie sięgali po niego zwykli Brazylijczycy.
Droga do kandydatury
Do 2026 roku Cury nie miał żadnych politycznych doświadczeń. Nigdy nie sprawował urzędu z wyboru, nie był ministrem ani sekretarzem. Sam podkreślał to w kampanii: przedstawiał się jako człowiek spoza układu.
Partia Avante ogłosiła go jako pre-kandydata 5 kwietnia 2026 roku. Oficjalne rozpoczęcie kampanii nastąpiło 6 maja 2026 roku w Belo Horizonte. 5 sierpnia ogłosił kandydata na wiceprezydenta: został nim Júlio Delgado, 59-letni były poseł federalny, sześciokrotnie wybierany do Izby Deputowanych, urodzony w Juiz de Fora. Delgado opuścił MDB i dołączył do Avante w 2026 roku. Ogłoszenie nastąpiło w formie „Carta à Nação”, czyli listu do narodu, który Cury opublikował.
Hasło kampanii brzmiało „mentalidade capitalista e coração social”. Cury tłumaczył je tak, że gospodarka potrzebuje przedsiębiorczości, a państwo powinno chronić najsłabszych.
Program wyborczy
Podaję tu tylko te punkty programu, które potwierdzają media lub dokumenty kampanii.
Według materiałów opublikowanych 1 września 2026 roku przez Movimento Econômico oraz według serwisu Investidor10 program zakładał między innymi:
kluby przedsiębiorczości w szkołach, a także banki i szkoły przedsiębiorczości,
rozszerzenie polityki zdrowia psychicznego,
reformę administracyjną,
zmianę ustroju na semiprezydencki,
podział banku rozwoju BNDES,
kierowanie dywidend Petrobrasu na wsparcie przedsiębiorczości,
korektę programu Bolsa Família,
telemedycynę,
podwojenie produkcji żywności, kredyty rolne i wsparcie rolnictwa rodzinnego,
zmniejszenie polaryzacji politycznej.
W wypowiedziach dla mediów Cury mówił także o kilku konkretnych pomysłach. Według relacji O Povo z 3 sierpnia i SBT News zapowiadał, że w systemie semiprezydenckim zaproponowałby stanowisko premiera Tarcísio de Freitasowi, gubernatorowi São Paulo. Według Congresso em Foco, Revista Oeste i SBT News chciał też wprowadzić ośmioletnią kadencję dla sędziów Sądu Najwyższego (STF) i skończyć z możliwością reelekcji prezydenta. Dgabc podawał, że popierał skrócenie tygodnia pracy do modelu 5x2, czyli pięciu dni pracy i dwóch wolnych. Zapowiadał również opodatkowanie firm bukmacherskich (bets) oraz to, że co najmniej dwie osoby w STF byłyby kobietami.
Debata w Band i nagły wzrost w sondażach
Przełomem w kampanii Cury była pierwsza debata prezydencka, którą w niedzielę 23 sierpnia 2026 roku zorganizowała telewizja Band. Nie wzięli w niej udziału Lula ani Flávio Bolsonaro, a Romeu Zema wycofał się z kandydowania. W studiu zostali Ronaldo Caiado, Renan Santos i Augusto Cury.
Cury najpierw zapowiedział, że w proteście opuści debatę, a nawet wsiadł do samochodu. Kilka minut później wrócił i wziął udział, tłumacząc, że robi to z szacunku dla dziennikarzy. W debacie mówił, że Lula powinien być obecny, żeby odpowiadać na pytania o edukację. Zapowiedział także, że powołałby Caiado na ministra bezpieczeństwa publicznego. W sprawie Stanów Zjednoczonych opowiedział się za harmonijnymi relacjami opartymi na „wymianie interesów”, a nie na „servidão”, czyli uległości. Według instytutu Quaest viralowe stały się fragmenty, w których apelował do Renana Santosa, żeby prowadził kampanię na propozycjach, a nie na agresji. Popularne były też jego pomysły, by sztuczna inteligencja zastąpiła część urzędników oraz by drony chroniły kobiety.
Efekt w sondażach był szybki:
w lipcu 2026 roku miał około 1 proc.,
według Quaest (badanie 30 sierpnia do 1 września, opublikowane 2 września, 2004 wyborców, margines błędu 2 pkt proc.) miał 10 proc. wobec 2 proc. wcześniej i zajmował trzecie miejsce; w tym samym badaniu Lula miał 37 proc., a Flávio Bolsonaro 29 proc.,
według AtlasIntel i Bloomberga (wywiady 25 do 30 sierpnia, opublikowane 31 sierpnia, 5014 osób, margines błędu 1 pkt proc.) Cury miał 7,8 proc., Renan Santos 7,6 proc., Caiado 3,3 proc., Lula 43,4 proc., a Flávio Bolsonaro 33,7 proc.,
według Real Time Big Data (27 do 31 sierpnia, 2000 wyborców, margines błędu 2 pkt proc.) miał 11 proc. w scenariuszu bez Pablo Marçala.
Quaest sprawdzał też scenariusze drugiej tury. Lula z Cury wygrywał 40 do 34 proc., a Lula z Flávio Bolsonaro 42 do 41 proc. To pokazuje, dlaczego przez kilka tygodni mówiono o Cury jako o możliwym „trzecim wyjściu”.
Majątek i kontrowersje
W kampanii Cury był jednym z najbogatszych kandydatów. Do sądu wyborczego TSE zadeklarował majątek w wysokości 242,2 mln reali oraz udziały w siedmiu firmach, co było najwyższą deklaracją wśród potwierdzonych kandydatów na prezydenta. Większość tej kwoty stanowiły pożyczki udzielone jego własnym firmom. Był też największym sponsorem własnej kampanii: według stanu na 2 września wpłacił 150 tys. reali z zebranych 217 tys.
6 września 2026 roku dgabc, powołując się na ustalenia dziennika Folha de S.Paulo, które potwierdził Estadão, napisał, że w deklaracji majątkowej pominięto pięć firm: trzy na Florydzie (Cury Academia Comportamental, Contemplare Investments, Free Mind Publish) oraz dwie w Ribeirão Preto (Contemplare, Academia de Pensar e Brincar). Sztab kampanii odpowiedział, że udziały są „inexpressivas”, czyli nieistotne, że majątek został zgromadzony zgodnie z prawem i że „eventuais inconsistências”, czyli ewentualne nieścisłości, zostaną poprawione. W chwili publikacji wspomnianego tekstu nie złożono wniosku o korektę deklaracji i nie informowano o żadnych konsekwencjach prawnych.
Drugi wątek to wspomniany doktorat z Florida Christian University. Pisały o nim media, a w kampanii nie był on tematem pierwszoplanowym.
Wynik pierwszej tury
Pierwsza tura odbyła się 4 października 2026 roku. Według TSE, po policzeniu 99,99 proc. głosów, wyniki wyglądały następująco:
Augusto Cury: 2,89 proc., czyli 3 448 565 głosów, trzecie miejsce,
Renan Santos: 2,2 proc.,
Ronaldo Caiado: 2,2 proc.,
Romeu Zema: 0,3 proc.
Łącznie kandydaci tzw. trzeciej drogi zdobyli mniej niż 8 proc. (7,58 proc.). To znaczy, że sondaże z końca sierpnia i początku września, w których Cury miał ponad 10 proc., nie przełożyły się na wynik wyborczy. Dlaczego tak się stało, analitycy tłumaczą na różne sposoby, między innymi polaryzacją, która wciągnęła wyborców z powrotem do dwóch największych obozów. Nie rozstrzygam tutaj, która z tych teorii jest właściwa.
Co Cury powiedział po wyborach
W noc wyborczą w Ribeirão Preto Cury powiedział, że ma „100% de convicção”, czyli stuprocentowe przekonanie, że nie będzie kontynuował kariery politycznej. Dodał jednak, że mógłby zmienić zdanie. W oświadczeniu podziękował wyborcom ruchu „Brasil dos Nossos Sonhos”, pogratulował Luli i Flávio Bolsonaro i powiedział, że chce „pacificar este país”, czyli uspokoić kraj, oraz zmniejszać polaryzację.
Nie poparł żadnego z kandydatów w drugiej turze. Powiedział też, że nikt nie ma prawa mówić, że on albo Júlio Delgado kogokolwiek popierają.
Szerszy kontekst: kto wygrał wybory
Druga tura odbyła się 25 października 2026 roku. Lula wygrał ją z wynikiem 51,79 proc. wobec 48,21 proc. dla Flávio Bolsonaro. W pierwszej turze Flávio Bolsonaro miał 47,03 proc., a Lula 45,16 proc. Zaprzysiężenie zaplanowano na 5 stycznia 2027 roku.
Pełne wyniki i omówienie całych wyborów znajdziesz w osobnym wpisie. Opisałam tam także tabelę z wynikami pierwszej tury, w której Cury figuruje z wynikiem 2,9 proc.
Kandydat, który dostał trzy i pół miliona głosów, nie jest zwycięzcą. Jego kampania pokazuje jednak, że w Brazylii jest duża grupa ludzi zmęczonych starym podziałem na lulistów i bolsonaristów. O Flávio Bolsonaro i jego drodze piszę w osobnym wpisie.
Dlaczego warto znać tę historię z polskiej perspektywy
Są co najmniej trzy powody.
Po pierwsze, Cury jest autorem, którego książki można kupić w Polsce. Kto czytał Nie porzucaj marzeń, ma teraz możliwość zobaczyć, jak ten sam człowiek wygląda w polityce.
Po drugie, jego historia przypomina, że w brazylijskiej polityce popularność spoza polityki, na przykład medialna czy literacka, może szybko zamienić się w kampanijny wynik, ale nie zawsze w wynik wyborczy. Podobne zjawiska znamy z wielu krajów, także z Polski.
Po trzecie, to dobry przykład tego, jak czytać sondaże. Różne instytuty w tym samym tygodniu podawały dla Cury od 7,8 do 11 proc. i wszystkie były w granicach swoich metodologii, a mimo to wynik wyborczy był znacznie niższy.
Najważniejsze daty w jednym miejscu
2 października 1958: urodziny w Colinie,
1984: ukończenie studiów medycznych,
5 kwietnia 2026: ogłoszenie pre-kandydatury przez Avante,
6 maja 2026: oficjalny start kampanii w Belo Horizonte,
5 sierpnia 2026: ogłoszenie Júlio Delgado jako kandydata na wiceprezydenta,
23 sierpnia 2026: debata w telewizji Band,
2 września 2026: sondaż Quaest z wynikiem 10 proc.,
6 września 2026: publikacja o pominiętych firmach w deklaracji majątkowej,
4 października 2026: pierwsza tura, 2,89 proc.,
25 października 2026: druga tura, zwycięstwo Luli.
Taki układ pokazuje, jak krótko trwał szczyt zainteresowania jego kandydaturą. Od debaty do dnia wyborów minęło niecałe sześć tygodni, a w tym czasie sondaże, nagłówki i nastroje zmieniały się kilkakrotnie.
Podsumowanie
Augusto Cury to psychiatra i pisarz, który w 2026 roku po raz pierwszy wszedł do polityki. Jego kampania miała jeden głośny moment, czyli debatę w Band, krótki okres sondażowego wzrostu i kontrowersję wokół deklaracji majątkowej. Skończyła się wynikiem 2,89 proc. i trzecim miejscem, a on sam zapowiedział, że nie planuje zostać w polityce. Wybory wygrał Lula.
Czasem najgłośniejszą kampanią jest ta, która kończy się najcichszym wynikiem, i dlatego warto czytać nie tylko nagłówki, ale też cyfry.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o Brazylii, zapisz się na newsletter Brasletter i obserwuj mnie na Instagramie @brazyliada. A jeśli przygotowujesz pierwszą podróż do Brazylii, mój ebook „Brazylia dla początkujących” zawiera wszystko, co warto wiedzieć przed wylotem.
Najczęściej zadawane pytania
Kim jest Augusto Cury? To brazylijski psychiatra i pisarz urodzony 2 października 1958 roku w Colinie w stanie São Paulo. Jest autorem ponad 70 książek i twórcą Teorii Inteligencji Multifokalnej.
Ile lat ma Augusto Cury? Urodził się 2 października 1958 roku, więc 29 października 2026 roku ma 68 lat.
Czy Augusto Cury był kandydatem na prezydenta Brazylii? Tak, kandydował w wyborach 2026 roku z ramienia partii Avante. W pierwszej turze zajął trzecie miejsce z wynikiem 2,89 proc. głosów.
Kto był kandydatem na wiceprezydenta u Cury? Júlio Delgado, były poseł federalny, ogłoszony 5 sierpnia 2026 roku.
Czy Cury poparł kogoś w drugiej turze? Nie. Powiedział, że nikt nie jest upoważniony do twierdzenia, że on i Delgado kogokolwiek popierają.
Czy Cury będzie dalej zajmował się polityką? W noc wyborczą powiedział, że ma 100 proc. przekonania, że nie będzie kontynuował kariery politycznej, ale dodał, że mógłby zmienić zdanie.
Czy książki Augusto Cury są dostępne po polsku? Potwierdzam jedno wydanie: Nie porzucaj marzeń (HarperCollins, 2018).
Kto wygrał wybory prezydenckie w Brazylii w 2026 roku? Lula, który w drugiej turze 25 października zdobył 51,79 proc. głosów wobec 48,21 proc. dla Flávio Bolsonaro.