30 milionów bezdomnych zwierząt – jak Brazylia walczy z problemem i promuje adopcję
Na ulicach São Paulo, w każdej dzielnicy, o każdej porze dnia, zobaczysz vira-lata caramelo – karmelowego kundla.
Szczupły, o krótkiej sierści w odcieniach beżu i złota, z mądrym spojrzeniem i podwiniętym ogonem. Czasem śpi pod drzewem. Czasem przechodzi ulicę na zielonym świetle (tak, niektóre brazylijskie psy nauczyły się czekać na światłach). Czasem siedzi przed padarią (piekarnią), czekając na kawałek pão francês (bułka).
Vira-lata caramelo to nieoficjalny symbol Brazylii. Bardziej rozpoznawalny niż wiele rasowych psów. Bardziej kochany niż drogi golden retriever. Bo vira-lata caramelo reprezentuje coś więcej niż psa – reprezentuje przetrwanie, adaptację, jeitinho brasileiro.
Ale za tym sympatycznym obrazem kryje się poważny problem: Brazylia ma około 30 milionów bezdomnych zwierząt (psy + koty). To prawie populacja Argentyny.
Jak Brazylia radzi sobie z tym problemem? Przez kulturę adopcji – jeden z najsilniejszych ruchów społecznych w kraju. Przez kampanie #AdoteNãoCompre (Adoptuj, nie kupuj). Przez tysiące schronisk, fundacji, wolontariuszy, którzy ratują, leczą i znajdują domy dla bezdomnych zwierząt.
W tym artykule poznasz pełny obraz adopcji zwierząt w Brazilii: skalę problemu, jak działają schroniska, co to znaczy vira-lata vale ouro (kundel jest wart złota), jak adoptować – i dlaczego Brazylijczycy pokochali kundelki bardziej niż rasowe psy.
Skala problemu – 30 milionów bezdomnych zwierząt
Liczby, które wstrząsają
Według Instituto Pet Brasil (organizacja monitorująca populację zwierząt w Brazylii):
Około 184.9 miliona zwierząt domowych żyje w brazylijskich domach (2023) – to więcej niż dzieci (około 70 milionów dzieci poniżej 14 lat).
Z tego: około 58 milionów psów i 27 milionów kotów jako zwierzęta domowe.
Ale: Szacuje się, że około 30 milionów zwierząt (psy + koty) żyje na ulicach – bezdomne, bez opiekunów, bez opieki weterynaryjnej.
Dla porównania:
USA (populacja 330 milionów): około 6-8 milionów bezdomnych zwierząt rocznie trafia do schronisk.
Brazylia (populacja 220 milionów): 30 milionów bezdomnych zwierząt cały czas na ulicach.
Dlaczego jest tyle bezdomnych zwierząt?
1. Brak kastracji/sterylizacji
W Brazilii większość właścicieli nie kastruje swoich zwierząt – ze względów kulturowych (wierzenia, że "kastracja to okrucieństwo"), finansowych (koszty zabiegu: 200-500 BRL) lub niewiedzy.
Efekt: Niekontrolowane rozmnażanie. Jedna suka może mieć 2-3 mioty rocznie (4-8 szczeniąt każdy). Matematyka eksploduje.
2. Porzucanie zwierząt
Ludzie adoptują/kupują szczeniaki, a gdy rosną (i wymagają opieki, kosztów, czasu) – porzucają je na ulicy.
Typowe przyczyny: przeprowadzka, brak pieniędzy, problemy behawioralne (szczeniak niszczy meble), niechciana ciąża (suka zaszła w ciążę).
3. Bezdomne zwierzęta rodzą bezdomne zwierzęta
Psy i koty żyjące na ulicach rozmnażają się dalej. Pokolenia bezdomnych zwierząt rodzą się i umierają na ulicach.
4. Brak schronisk państwowych
Brazylia nie ma wystarczającej infrastruktury publicznej dla bezdomnych zwierząt. Większość schronisk to prywatne fundacje, finansowane z darowizn – są przeciążone, niedofinansowane i nie mogą przyjąć wszystkich.
Gdzie są te zwierzęta?
Ulice miast: São Paulo, Rio de Janeiro, Belo Horizonte – każde duże miasto ma tysiące bezdomnych psów i kotów. Śpią w parkach, pod mostami, na placach budowy.
Fawele: W fawelach (dzielnicach biednych) wiele zwierząt żyje "wpół-bezdomnie" – ludzie karmią je, ale oficjalnie nie należą do nikogo.
Obszary wiejskie: Na wsi psy często żyją "wolno" – nie są zamknięte w domach, wędrują, ale mają "bazę" (rodzinę, która je karmi).
Drogi: Porzucone psy często kończy na drogach – niektóre giną pod kołami, inne przystosowują się i żyją na poboczach.
Vira-lata caramelo – ikona Brazylii
Czym jest vira-lata?
Vira-lata (dosłownie: "przewraca śmietnik") to brazylijski termin na kundla – psa mieszanej rasy, bezpańskiego, ulicznego.
W Polsce mówimy "kundel", "mieszaniec". W USA "mutt". W Brazilii vira-lata – i jest to słowo pełne czułości, nie pogardy.
Vira-lata caramelo – fenomen kulturowy
Vira-lata caramelo to specyficzny typ kundla:
Kolor: Beżowo-złoty, karmelowy (caramelo = karmel). Odcienie od jasnego beżu po ciemną rudość.
Wygląd: Średniej wielkości (10-20 kg), krótka sierść, smukłe ciało, długie nogi, ogon często zawinięty w górę. Uszy stojące lub półstojące.
Charakter: Mądry, adaptacyjny, przyjazny. Potrafi przetrwać na ulicy, ale też jest lojalny, gdy ma dom.
Dlaczego tyle ich jest?
To efekt genetyki populacyjnej. Przez pokolenia niekontrolowanego rozmnażania brazylijskie psy doszły do pewnego "standardu" – geny, które przeżyły (zdolność do przetrwania w tropikalnym klimacie, odporność na choroby, zdolność do znalezienia jedzenia) zdominowały. Efekt? Większość kundelków w Brazilii wygląda podobnie – karmelowe.
Vira-lata w popkulturze
Vira-lata caramelo to memy, piosenki, kampanie społeczne.
Memy: Internet brazylijski jest pełen memów o vira-lata caramelo – że są mądrzejsze niż ludzie (czekają na zielonym świetle), że przejmują domy (adoptują ludzi, nie odwrotnie), że są symbolem brazylijskiego przetrwania.
Kampanie: #ViraLataValeOuro (Kundel jest wart złota) – kampania społeczna promująca adopcję kundelków zamiast kupowania rasowych psów.
Celebryci: Wielu brazylijskich celebrytów adoptuje vira-latas i chwali się nimi w mediach społecznościowych – pokazując, że kundel jest fajny, nie gorszy od rasowego psa.
Kultura #AdoteNãoCompre – adoptuj, nie kupuj
Ruch społeczny przeciwko hodowlom
#AdoteNãoCompre (Adoptuj, nie kupuj) to największy ruch społeczny związany ze zwierzętami w Brazilii. Zaczął się oddolnie w latach 2000., a dziś jest mainstreamem.
Główne przesłanie:
Zamiast kupować rasowego psa/kota od hodowcy (często z niewłaściwymi warunkami hodowli, nadmiernym rozmnażaniem) – adoptuj bezdomnego zwierzaka ze schroniska.
Vira-lata jest równie dobry (a często lepszy – zdrowszy, bardziej odporny) niż rasowy pies.
Każda adopcja ratuje życie – i uwalnia miejsce w schronisku dla kolejnego zwierzęcia.
Dlaczego ten ruch jest tak silny w Brazylii?
1. Emocje i empatia
Brazylijczycy mają wysoką empatię wobec zwierząt. Widok bezdomnego psa/kota wywołuje natychmiastową reakcję – "coitadinho" (biedactwo), impulse do pomocy.
2. Media społecznościowe
Instagram, TikTok, Facebook są pełne historii adopcji – "przed i po", transformacje bezdomnych psów, które dostały dom. Te historie są viralowe, emocjonalne, budują społeczność.
3. Celebryci i influencerzy
Brazylijskie gwiazdy (aktorzy, piosenkarze, sportowcy) publicznie adoptują zwierzęta ze schronisk i promują #AdoteNãoCompre.
Przykłady:
Xuxa Meneghel (ikona brazylijskiej TV) – adoptowała kilkanaście psów ze schronisk, prowadzi kampanie edukacyjne.
Luisa Mell (prezenterka TV, aktywistka) – założyła Instituto Luisa Mell, jedno z największych schronisk w São Paulo. Regularnie organizuje feiras de adoção (targi adopcyjne).
Paulo Gustavo (†2021, aktor, komik) – adoptował psy ze schronisk, mówił o tym w wywiadach i show.
4. Krytyka hodowli
W Brazilii wiele hodowli rasowych psów działa nielegalnie – trzymając zwierzęta w okrutnych warunkach (fabryki szczeniąt). Media regularnie ujawniają skandale. To zwiększa poparcie dla adopcji.
Kampanie i akcje
Junho Laranja (Pomarańczowy Czerwiec):
Czerwiec to miesiąc adopcji zwierząt w Brazylii. Schroniska organizują feiras de adoção (targi adopcyjne) w parkach, centrach handlowych – przyciągają tysiące ludzi.
Ação entre Amigos (Akcja między Przyjaciółmi):
Program telewizyjny Globo (największa stacja w Brazylii), gdzie co tydzień prezentują zwierzęta ze schronisk szukające domów. Transmisja na żywo, kontakt do schroniska. Tysiące adopcji dzięki temu programowi.
Castramóvel:
Mobilne kliniki weterynaryjne, które jeżdżą po różnych dzielnicach i oferują darmową kastrację/sterylizację dla zwierząt z biednych rodzin lub bezdomnych. Finansowane przez fundacje i miasta.
Jak działają schroniska w Brazylii
Typy schronisk
1. Fundacje prywatne (większość)
Schroniska prowadzone przez organizacje non-profit, finansowane z:
Darowizn (ludzie, firmy)
Feiras de adoção (targi adopcyjne, gdzie zbierają fundusze)
Wolontariuszy (darmowa praca)
Przykłady:
Instituto Luisa Mell (São Paulo) – jedno z największych, przyjmuje setki zwierząt rocznie.
SUIPA (Sociedade União Internacional Protetora dos Animais, Rio de Janeiro) – działa od 1895 roku, najstarsze schronisko w Brazilii.
Ampara Animal (São Paulo) – specjalizuje się w zwierzętach starszych i z problemami zdrowotnymi.
2. Schroniska publiczne (rzadkie)
Niektóre miasta mają publiczne schroniska finansowane z budżetu miejskiego – ale to rzadkość. Większość miast nie ma publicznych schronisk.
3. Lares temporários (domy tymczasowe)
Wolontariusze biorą zwierzęta do swoich domów tymczasowo (1-6 miesięcy), dopóki schronisko nie znajdzie adopcyjnej rodziny. To zmniejsza obciążenie schronisk.
4. Niezależni obrońcy
Osoby prywatne, które na własną rękę ratują zwierzęta z ulic, leczą je u weterynarza (za własne pieniądze) i znajdują domy. Często mają 10-20 psów/kotów w swoich domach – "kolekcjonerzy zwierząt", ale z dobrych pobudek.
Jak wygląda proces w schronisku
1. Zwierzę trafia do schroniska
Znalezione na ulicy (przez wolontariuszy, przechodniów).
Porzucone przed bramą schroniska.
Zabrane od właścicieli, którzy nie mogą się nim dłużej opiekować.
2. Opieka weterynaryjna
Badanie stanu zdrowia.
Leczenie (jeśli chore/ranne).
Kastracja/sterylizacja (zawsze przed adopcją).
Szczepienia (V10 dla psów, V4 dla kotów – przeciwko najczęstszym chorobom).
Chip (microchip identyfikacyjny – obowiązkowy w wielu miastach).
3. Socjalizacja
Zwierzęta przyzwyczajają się do ludzi, innych zwierząt. Wolontariusze bawią się z nimi, uczą podstawowych komend.
4. Promocja do adopcji
Zdjęcia na Instagram/Facebook schroniska.
Uczestnictwo w feiras de adoção.
Profile na stronach adopcyjnych (np. PetLove, Adopta).
5. Adopcja
Rodzina zgłasza chęć adopcji.
Wypełnia formularz (dane, warunki mieszkaniowe, doświadczenie ze zwierzętami).
Schronisko weryfikuje (czasem wizyta w domu – sprawdzają, czy warunki są odpowiednie).
Podpisanie umowy adopcyjnej.
Zwierzę idzie do nowego domu.
6. Follow-up
Niektóre schroniska robią follow-up (kontakt po 1-3 miesiącach) – sprawdzają, jak zwierzę się czuje, czy rodzina ma pytania.
Procedury adopcji – krok po kroku
Kto może adoptować?
Wymagania (różnią się w zależności od schroniska, ale ogólnie):
Wiek: Minimum 18 lat (lub zgoda rodzica/opiekuna).
Dokumenty: RG (dowód osobisty brazylijski) lub CPF (numer identyfikacyjny), dowód adresu.
Warunki mieszkaniowe: Dom/mieszkanie z odpowiednią przestrzenią. Jeśli wynajmujesz – zgoda właściciela na trzymanie zwierzęcia.
Stabilność finansowa: Możliwość pokrycia kosztów opieki (jedzenie, weterynarz). Nie musisz być bogaty – ale musisz móc zapewnić podstawy.
Brak przemocy: Schroniska sprawdzają, czy kandydat nie ma historii przemocy wobec zwierząt.
Koszty adopcji
Większość schronisk pobiera symboliczną opłatę adopcyjną:
50-200 BRL (około 45-180 PLN, 10-40 USD) – to pokrywa część kosztów weterynaryjnych (kastracja, szczepienia, chip).
Niektóre schroniska oferują darmową adopcję – szczególnie dla zwierząt starszych, z problemami zdrowotnymi (trudniej znajdą dom).
Co jest wliczone:
Zwierzę jest wykastrowane/wysterylizowane.
Zwierzę jest zaszczepione (V10/V4).
Zwierzę ma chip (microchip identyfikacyjny).
Często: pierwsza konsultacja weterynaryjna gratis (u partnera schroniska).
Jak adoptować – praktyczny przewodnik
Krok 1: Znajdź schronisko lub fundację
Szukaj lokalnych schronisk w swoim mieście:
Google: "abrigo de animais [nazwa miasta]" lub "ONG adoção [nazwa miasta]"
Instagram/Facebook: większość schronisk ma profile społecznościowe z profilami zwierząt
Strony internetowe: PetLove.com.br, Adopta.com.br, Ampara Animal – portale agregujące zwierzęta ze schronisk
Krok 2: Przeglądaj profile zwierząt
Każde zwierzę ma profil: wiek, rozmiar, temperament, zdrowie. Wybierz zwierzę, które pasuje do twojego stylu życia:
Aktywny? Młody pies (1-3 lata), energiczny.
Spokojny? Starszy pies/kot (5+ lat), mniej wymagający.
Małe mieszkanie? Kot lub mały pies.
Duży dom z ogrodem? Duży pies.
Krok 3: Kontakt ze schroniskiem
Zadzwoń/napisz: "Tenho interesse em adotar [imię zwierzęcia]" (Jestem zainteresowany adopcją [imię zwierzęcia]).
Umów wizytę – przyjedź do schroniska, poznaj zwierzę osobiście.
Krok 4: Wypełnij formularz adopcyjny
Dane osobowe, warunki mieszkaniowe, doświadczenie ze zwierzętami, dlaczego chcesz adoptować.
Niektóre schroniska robią wizytę w domu (pré-visita) – sprawdzają warunki (ogrodzenie, bezpieczne okna dla kotów, itp.).
Krok 5: Podpisanie umowy
Umowa adopcyjna – zobowiązujesz się do opieki, leczenia, niewydawania/niesprzedawania zwierzęcia.
Płacisz opłatę adopcyjną (jeśli obowiązuje).
Krok 6: Zabierasz zwierzę do domu!
Schronisko daje ci dokumenty: kartotekę zdrowia (szczepienia, kastracja), numer chipa, czasem pierwszą porcję jedzenia/smycz/obrożę.
Krok 7: Follow-up
Niektóre schroniska kontaktują się po 1-3 miesiącach – pytają, jak leci, czy masz pytania. To nie kontrola – to wsparcie.
Celebryci i kampanie społeczne
Luisa Mell – twarz ruchu ochrony zwierząt
Luisa Mell to najpopularniejsza aktywistka zwierząt w Brazylii. Założyła Instituto Luisa Mell w 2015 roku – schronisko, które przyjęło tysiące psów, kotów, koni, ptaków.
Co robi:
Organizuje akcje ratunkowe (wjeżdża do nielegalnych hodowli, zabiera zwierzęta).
Promuje adopcję w mediach społecznościowych (5+ milionów followersów na Instagramie).
Lobby za prawami zwierząt (zakaz cyrków ze zwierzętami, surowe kary za przemoc wobec zwierząt).
Kontrowersje: Luisa jest kochana i nienawidzona – krytycy mówią, że jest "zbyt radykalna", że atakuje hodowców, że dramatyzuje. Ale nikt nie zaprzeczy, że zmieniła kulturę – dzięki niej miliony Brazylijczyków zaczęły myśleć o adopcji.
Junho Laranja – miesiąc adopcji
Czerwiec = Pomarańczowy Czerwiec (Junho Laranja) – miesiąc adopcji zwierząt w Brazilii.
Co się dzieje:
Schroniska organizują feiras de adoção (targi adopcyjne) w parkach, centrach handlowych.
Sklepy zoologiczne oferują zniżki na produkty dla adoptowanych zwierząt.
Media (TV, radio, social media) promują adopcję – #JunhoLaranja, #AdoteUmAmigo.
Celebryci adoptują zwierzęta publicznie – pokazując, że to super.
Efekt: Tysiące adopcji w czerwcu – najlepszy miesiąc roku dla schronisk.
Kontrowersje i wyzwania
Hodowle a adopcja – debata
Zwolennicy hodowli argumentują:
Ludzie mają prawo kupować rasowe psy (jeśli hodowla jest legalna, etyczna).
Nie każdy chce kundla – niektórzy chcą konkretną rasę (np. golden retriever dla rodziny z dziećmi, border collie dla pracy).
Dobre hodowle dbają o zdrowie, temperament.
Zwolennicy adopcji argumentują:
Przy 30 milionach bezdomnych zwierząt nie ma usprawiedliwienia dla kupowania. Każde kupione zwierzę = jedno miejsce mniej dla bezdomnego.
Kundelki są zdrowsze (hybrydowa siła genetyczna) niż rasowe psy (problemy genetyczne z inbreeding).
Wiele hodowli to puppy mills – okrutne warunki, nadmierne rozmnażanie, handel szczeniakami online.
Kompromis: Niektóre organizacje promują adopcję konkretnych ras – istnieją schroniska/grupy rescuowe dla golden retrieverów, labradorów, rottweilerów, itp. Możesz adoptować rasowego psa bez kupowania.
Porzucanie zwierząt – ciągły problem
Mimo kampanii #AdoteNãoCompre, porzucanie zwierząt wciąż jest masowe. Szczególnie:
Przed Bożym Narodzeniem/Karnawałem: Ludzie adoptują/kupują zwierzęta jako prezenty, a po kilku tygodniach – porzucają.
Po pandemii COVID: Podczas lockdownu (2020-2021) wiele osób adoptowało zwierzęta (samotność, nuda). Po powrocie do biur – porzucali je.
Rozwiązanie: Edukacja, surowsze kary za porzucanie (w Brazilii porzucenie zwierzęcia to przestępstwo – kara do 5 lat więzienia, ale rzadko egzekwowane).
Jak pomóc – wolontariat i darowizny
Zostań wolontariuszem
Schroniska desperacko potrzebują wolontariuszy:
Spacery z psami (1-2 godziny tygodniowo).
Socjalizacja kotów (bawienie się, przytulanie).
Pomoc administracyjna (social media, organizacja wydarzeń).
Transport (jeżdżenie zwierząt do weterynarza, targów adopcyjnych).
Lar temporário (dom tymczasowy) – branie zwierzęcia do siebie na 1-6 miesięcy.
Jak zacząć: Skontaktuj się z lokalnym schroniskiem, pytaj o programa de voluntariado (program wolontariatu).
Darowizny
Schroniska potrzebują pieniędzy na:
Jedzenie (ração – karma dla psów/kotów)
Leczenie weterynaryjne (operacje, leki)
Kastracja/sterylizacja Infrastruktura (naprawa budynków, kojce)
Jak przekazać:
Pieniądze (Pix, przelew bankowy – dane na stronach schronisk).
Jedzenie/produkty (możesz kupić karmę i przynieść do schroniska).
Stare koce, ręczniki (używane do utrzymania czystości, komfortu zwierząt).
Podsumowanie – adopcja ratuje życie
30 milionów bezdomnych zwierząt to liczba, która przytłacza. Ale za każdą adopcją – za każdym vira-lata caramelo, który dostaje dom – jest historia nadziei.
Historia psa, który żył na ulicy, głodny i samotny – a teraz śpi na kanapie, ma rodzinę, jest kochany.
Historia rodziny, która dała szansę – i odkryła, że vira-lata nie jest gorszy niż rasowy pies. Często jest lepszy – bardziej lojalny, mądrzejszy, wdzięczniejszy.
Historia wolontariusza, który ratuje zwierzęta po godzinach pracy – bo wie, że każde życie ma znaczenie.
Brazylia ma ogromny problem z bezdomnymi zwierzętami. Ale ma też jedną z najsilniejszych kultur adopcji na świecie. Miliony Brazylijczyków adoptują, wolontariuszują, przekazują darowizny, promują #AdoteNãoCompre.
Vira-lata vale ouro. Kundel jest wart złota. I każda adopcja to potwierdzenie tej prawdy.
Jeśli kiedykolwiek będziesz w Brazylii i zobaczysz vira-lata caramelo na ulicy – uśmiechnij się. To symbol brazylijskiego przetrwania, adaptacji, nadziei.
A jeśli myślisz o adopcji – pamiętaj: nie musisz kupować drogiego rasowego psa. Kundel czeka. I pokocha cię bardziej niż możesz sobie wyobrazić.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Ile kosztuje adopcja zwierzęcia w Brazilii?
Większość schronisk pobiera symboliczną opłatę: 50-200 BRL. To pokrywa część kosztów weterynaryjnych (kastracja, szczepienia, chip). Niektóre schroniska oferują darmową adopcję dla zwierząt starszych lub z problemami zdrowotnymi. Zwierzę adoptowane jest zawsze wykastrowane, zaszczepione i zaczipowane.
Czy mogę adoptować zwierzę, jeśli mieszkam w wynajmowanym mieszkaniu?
Tak, ale potrzebujesz zgody właściciela na trzymanie zwierzęcia. Schroniska często proszą o dokument potwierdzający zgodę (e-mail, umowa najmu z klauzulą o zwierzętach). Bez zgody właściciela adopcja może być odrzucona.
Czy vira-lata jest zdrowy? Czy rasowe psy są lepsze?
Vira-lata (kundel) jest często zdrowszy niż rasowy pies. Rasowe psy cierpią na problemy genetyczne wynikające z inbreedingu (dysplazja stawów, problemy sercowe, alergiczne). Kundelki mają hybrydową siłę genetyczną (diverse genes) – są bardziej odporne na choroby. Oczywiście każde zwierzę potrzebuje opieki weterynaryjnej, ale statystycznie vira-lata żyje dłużej i zdrowiej.
Jak długo trwa proces adopcji?
Zależy od schroniska. Niektóre pozwalają adoptować tego samego dnia (wypełniasz formularz, płacisz, zabierasz zwierzę). Inne robią wizytę w domu (pré-visita) i weryfikację – wtedy proces trwa 1-2 tygodnie. Średnio: 1-7 dni od pierwszego kontaktu do zabrania zwierzęcia do domu.
Czy mogę zwrócić zwierzę, jeśli nie zaadaptuje?
Tak, większość schronisk ma politykę okresu adaptacji (período de adaptação) – 15-30 dni, podczas których możesz zwrócić zwierzę, jeśli coś jest nie tak (problemy behawioralne, alergie, niekompatybilność z innymi zwierzętami). Schroniska wolą dostać zwierzę z powrotem niż wiedzieć, że jest w złych rękach. Ale: staraj się wybrać zwierzę, które naprawdę do ciebie pasuje – zwroty są stresujące dla zwierząt.
Czy Polak może adoptować zwierzę w Brazilii?
Tak, jeśli mieszkasz w Brazilii (nawet tymczasowo). Potrzebujesz dokumentów: CPF (brazylijski numer identyfikacyjny – można dostać jako obcokrajowiec z wizą) lub RG, dowód adresu. Jeśli jesteś turystą – adopcja jest trudna (schroniska chcą stabilności). Ale jeśli pracujesz/studiujesz w Brazilii i masz stały adres – możesz adoptować.
Co to jest lar temporário i jak mogę zostać?
Lar temporário (dom tymczasowy) to wolontariusz, który bierze zwierzę ze schroniska do swojego domu na 1-6 miesięcy – dopóki schronisko nie znajdzie rodziny adopcyjnej. To pomaga schroniskom (mniej zwierząt = więcej miejsca) i zwierzętom (życie w domu jest lepsze niż w schronisku). Jak zostać: skontaktuj się z lokalnym schroniskiem, pytaj o programa de lar temporário. Schronisko pokrywa koszty weterynaryjne, ty dajesz dom i opiekę.
Czy w Brazylii są schroniska no-kill?
Większość brazylijskich schronisk prywatnych (fundacje) to no-kill – nie usypiają zdrowych zwierząt z powodu braku miejsca. Trzymają zwierzęta tak długo, jak trzeba (miesiące, lata), aż znajdą dom. Ale: niektóre schroniska publiczne (rzadkie) praktykują eutanazję, jeśli są przeciążone. Dlatego fundacje są tak ważne – działają jako alternatywa dla no-kill.
Podobał Ci się ten artykuł? Jeśli tak, to zapisz się na Brasletter – mój darmowy newsletter o Brazylii. Raz w miesiącu dostajesz najciekawsze newsy, tradycje i ciekawostki prosto do skrzynki.
Zapraszam też na Instagram @brazyliada, gdzie dzielę się moją polsko-brazylijską codziennością!