Recife – Wenecja Brazylii i stolica Pernambuco
Kiedy Polacy myślą o Brazylii, w głowie pojawia się zwykle Rio de Janeiro, Chrystus Odkupiciel i plaża Copacabana. Niewielu kojarzy tymczasem miasto, które sami Brazylijczycy od dawna nazywają „Veneza Brasileira" – Wenecją Brazylii. Recife, stolica stanu Pernambuco na północnym wschodzie kraju, zbudowane jest na trzech wyspach spiętych ponad pięćdziesięcioma mostami, z dwiema rzekami wpływającymi do oceanu prosto przez centrum miasta.
To nie jest przypadkowe skojarzenie marketingowe wymyślone na potrzeby turystycznych katalogów. Układ kanałów i mostów w historycznej dzielnicy Recife Antigo ukształtowali w XVII wieku Holendrzy, którzy na kilkadziesiąt lat przejęli tę część Brazylii i zbudowali tu miasto na wzór europejski – z kanałami, groblami i pierwszą synagogą na całym kontynencie amerykańskim. Dziś w tych samych XVII-wiecznych magazynach portowych mieści się jeden z największych klastrów technologicznych Ameryki Łacińskiej, a kilka przecznic dalej wciąż stoi kolorowa uliczka, która wygląda tak, jakby czas zatrzymał się w niej kilkaset lat temu.
Recife rzadko trafia na pierwsze miejsca list „must see" w Brazylii, a to błąd – bo mało które miasto w tym kraju łączy w sobie tyle warstw historii, architektury i kultury na tak małej przestrzeni, do tego w bezpośrednim sąsiedztwie Olindy, jednego z najpiękniejszych kolonialnych miast Ameryki Południowej. Ten artykuł to praktyczny przewodnik po Recife: co warto zobaczyć, kiedy jechać, ile to kosztuje i na co uważać – łącznie z tematem, o którym większość przewodników wspomina tylko półgębkiem, czyli słynną już na cały świat sprawą kąpieli na miejscowych plażach.
Recife w skrócie – najważniejsze informacje
Najlepsza pora na wyjazd: wrzesień–styczeń (najmniej opadów, najwięcej słońca); najbardziej deszczowe są miesiące maj–lipiec
Ile dni warto zaplanować: 3–4 dni na samo Recife, najlepiej połączone z dodatkowym dniem lub dwoma w sąsiedniej Olindzie
Orientacyjny budżet dzienny: od ok. 200–300 R$ w wersji budżetowej do 500–800 R$ w wersji komfortowej (ceny wahają się sezonowo, zwłaszcza w okolicach karnawału)
Jak dojechać: Lotnisko Aeroporto Internacional do Recife / Gilberto Freyre (REC), bezpośrednie loty krajowe z Rio de Janeiro (ok. 2h40) i São Paulo (ok. 2h50–3h); z Polski zawsze z przesiadką, najczęściej przez Lizbonę, São Paulo lub Rio
Recife – skąd wzięła się „Wenecja Brazylii"
Nazwa miasta pochodzi od słowa „arrecife" – rafa. Wybrzeże w tym miejscu naturalnie osłaniają pasy skalnych raf, uformowanych ze skamieniałych plaż sprzed tysięcy lat, które od początku dawały statkom naturalną osłonę przed falami Atlantyku. To właśnie dlatego już w XVI wieku powstał tu port obsługujący pobliską Olindę – wtedy znacznie ważniejsze, bogatsze miasto i faktyczną stolicę kapitanii Pernambuco, zbudowaną na wzgórzach z dala od wybrzeża. Recife było przez długi czas tylko przedmieściem portowym swojej sąsiadki, zamieszkanym głównie przez rybaków, robotników portowych i kupców.
Wszystko zmieniło się w 1630 roku, kiedy Holendrzy najechali Pernambuco i uczynili z Recife swoją administracyjną stolicę w Brazylii. Gubernator Maurycy Nassauski (Johan Maurits van Nassau-Siegen) kazał zbudować na sąsiedniej wyspie nowe miasto na europejską modłę – Mauritsstad – z kanałami, groblami i regularną siatką ulic, zupełnie inną od organicznej zabudowy portugalskich miast tamtego okresu. To właśnie z tego okresu pochodzi układ kanałów i mostów, który do dziś nadaje centrum Recife charakterystyczny, „wodny" charakter i za który miasto zyskało swój wenecki przydomek.
Holenderski okres, choć trwał tylko do 1654 roku, zostawił po sobie coś więcej niż architekturę. Pod holenderskimi rządami panowała, jak na tamte czasy, wyjątkowa tolerancja religijna – do Recife zaczęli napływać portugalscy Żydzi uciekający przed inkwizycją, zakładając przy dzisiejszej Rua do Bom Jesus (wtedy Rua dos Judeus – Ulicy Żydów) synagogę Kahal Zur Israel, uznawaną za pierwszą synagogę na całym kontynencie amerykańskim. Kiedy Portugalczycy odbili miasto w 1654 roku, część tej społeczności wyemigrowała dalej na północ, do holenderskiej kolonii Nowy Amsterdam – dzisiejszego Manhattanu – zabierając ze sobą doświadczenie zdobyte właśnie w Recife.
Po wypędzeniu Holendrów miasto portowe zaczęło systematycznie zyskiwać na znaczeniu kosztem Olindy, aż w końcu formalnie przejęło rolę stolicy prowincji. Dziś to właśnie Recife, a nie Olinda, jest stolicą stanu Pernambuco i jednym z głównych ośrodków gospodarczych północno-wschodniej Brazylii – z sześciolatkową, gęstą siecią rzek, kanałów i mostów, która wciąż każe porównywać je do Wenecji, choć praktyczny, portowy rodowód tego miasta jest zupełnie inny niż romantyczny mit europejskiej laguny.
Jak dojechać do Recife
Recife obsługuje Aeroporto Internacional do Recife / Guararapes – Gilberto Freyre (REC), jedno z ważniejszych lotnisk północno-wschodniej Brazylii, z licznymi połączeniami krajowymi – między innymi z Rio de Janeiro (lot ok. 2h40) i São Paulo (ok. 2h50–3h), a także z innych miast regionu Nordeste, jak Salvador czy Fortaleza.
Z Polski nie ma połączeń bezpośrednich, więc podróż zawsze wiąże się z co najmniej jedną przesiadką. Najwygodniejsze opcje to zwykle przesiadka w Lizbonie (skąd TAP oferuje loty do Recife) albo dolot przez São Paulo lub Rio de Janeiro liniami europejskimi lub brazylijskimi. Warto traktować ceny biletów orientacyjnie – mocno zależą od sezonu, a w okolicach karnawału (luty–marzec) potrafią wyraźnie wzrosnąć.
Lotnisko leży zaledwie kilka kilometrów od Boa Viagem, głównej turystycznej dzielnicy nadmorskiej – dojazd Uberem czy taksówką do hotelu zajmuje zwykle kilkanaście–dwadzieścia kilkanaście minut. Samo centrum miasta, rozłożone na trzech wyspach połączonych mostami, najwygodniej zwiedza się pieszo w obrębie poszczególnych dzielnic (np. samego Recife Antigo), przemieszczając się między nimi Uberem, aplikacją 99 lub autobusem – transport miejski jest tani, ale dla turysty mniej wygodny i, jak wspominają lokalne źródła bezpieczeństwa, rzadziej polecany po zmroku.
Kiedy jechać do Recife
Recife leży blisko równika, więc temperatury przez cały rok utrzymują się w podobnym, ciepłym przedziale – zwykle między 24 a 31°C, bez wyraźnej „zimy" w europejskim rozumieniu. Różnica między porami roku polega tu przede wszystkim na ilości opadów, nie na temperaturze.
Sezon deszczowy przypada na jesień i zimę półkuli południowej, czyli mniej więcej od marca do sierpnia, z wyraźnym szczytem opadów w maju, czerwcu i lipcu – wtedy tropikalne ulewy potrafią być intensywne, choć zwykle stosunkowo krótkie. Najlepszym momentem na wyjazd jest okres od września do stycznia: mniej deszczu, więcej słońca i najlepsze warunki do zwiedzania miasta pieszo oraz spędzania czasu na plaży.
Osobną kategorią jest karnawał (przełom lutego i marca, dokładne daty zmieniają się co roku wraz z kalendarzem liturgicznym) – to szczyt sezonu turystycznego w Recife, mimo że wypada jeszcze w porze deszczowej. Centralnym punktem obchodów jest Marco Zero w Recife Antigo, gdzie odbywa się słynny Galo da Madrugada – parada wpisana do Księgi Rekordów Guinnessa jako największy blok karnawałowy świata pod względem liczby uczestników. W tych dniach miasto jest przeludnione, ceny noclegów rosną, a wiele ulic bywa zamkniętych dla ruchu – warto rezerwować nocleg z dużym wyprzedzeniem, jeśli akurat to jest cel wyjazdu, albo świadomie ominąć ten termin, jeśli zależy wam na spokojniejszym zwiedzaniu.
Co zobaczyć w Recife – najważniejsze atrakcje
Marco Zero i Recife Antigo
Marco Zero to symboliczny „kilometr zero" miasta – okrągły plac na molo Cais do Porto, z charakterystyczną mozaiką koncentrycznych okręgów namalowaną na bruku, otoczony XIX- i XX-wiecznymi budynkami dawnego portu. To naturalny punkt startowy zwiedzania dzielnicy Recife Antigo, najstarszej części miasta, gdzie w odrestaurowanych kolonialnych magazynach mieszczą się dziś kluby, bary, galerie i restauracje. Wieczorami, zwłaszcza w weekendy, to jedno z najbardziej żywych miejsc miasta – warto jednak, tak jak w każdej dużej brazylijskiej metropolii, poruszać się tu świadomie i wracać do hotelu Uberem, a nie pieszo przez opustoszałe uliczki.
Rua do Bom Jesus i Sinagoga Kahal Zur Israel
Kolorowa, kilkusetmetrowa uliczka w sercu Recife Antigo to jedno z najbardziej fotogenicznych miejsc miasta – rząd XVII- i XVIII-wiecznych kamienic w pastelowych barwach, dziś pełnych kawiarni i sklepików. Pod numerem 197 stoi Sinagoga Kahal Zur Israel, uznawana za pierwszą synagogę wybudowaną na kontynencie amerykańskim, dziś działająca jako centrum kulturalno-historyczne opowiadające o żydowskiej społeczności holenderskiego Recife. To miejsce, które łączy w jednym punkcie historię kolonializmu, handlu cukrem i migracji religijnych – rzadko spotykana kombinacja jak na tak niewielką uliczkę.
Instituto Ricardo Brennand
Prywatne muzeum w formie neogotyckiego „zamku" na obrzeżach miasta, założone przez kolekcjonera Ricarda Brennanda. W środku znajduje się jedna z największych na świecie kolekcji broni i zbroi dawnej Europy oraz – co dla historii Brazylii szczególnie ważne – największy zbiór obrazów Fransa Posta poza Holandią, holenderskiego malarza, który w XVII wieku jako jeden z pierwszych Europejczyków dokumentował na płótnie krajobraz i codzienne życie kolonialnej Brazylii. Rozległe ogrody wokół muzeum same w sobie są warte spaceru. To miejsce zwykle wymaga osobnego dojazdu (Uberem lub wynajętym autem) i warto zarezerwować na nie przynajmniej dwie–trzy godziny.
Oficina Cerâmica Francisco Brennand
Niedaleko instytutu, w dawnej fabryce kafli przekształconej przez rzeźbiarza Francisca Brennanda (kuzyna Ricarda) w otwartą pracownię i ogród rzeźb, można zobaczyć setki surrealistycznych, ceramicznych form o motywach mitologicznych i erotycznych, rozsianych wśród tropikalnej roślinności. To jedno z tych miejsc, które trudno opisać przed wizytą – i które regularnie zaskakuje nawet osoby niezbyt zainteresowane sztuką współczesną.
Capela Dourada (Złota Kaplica)
Część klasztoru Convento de Santo Antônio na wyspie Santo Antônio – niewielkie, ale oszałamiające wnętrze w stylu barokowym, niemal w całości pokryte złoconą rzeźbioną drewnianą dekoracją. To jeden z najlepiej zachowanych przykładów brazylijskiego baroku kolonialnego na północnym wschodzie kraju i dobry kontrapunkt dla świeckiej, portowej historii reszty miasta.
Casa da Cultura
Budynek dawnego więzienia z XIX wieku, przekształcony w centrum rzemiosła – w dawnych celach więziennych mieszczą się dziś stragany ze sztuką ludową, ceramiką, koronką z Pernambuco i lokalnymi pamiątkami. To wygodne miejsce, żeby pod jednym dachem zobaczyć przekrój lokalnego rękodzieła i kupić prezenty, zamiast szukać ich osobno po całym mieście.
Praia de Boa Viagem
Osiem kilometrów szerokiej, miejskiej plaży z promenadą, palmami i widokiem na linię rafy koralowej tuż przy brzegu – to najbardziej znana plaża Recife i serce zamożnej, turystycznej dzielnicy o tej samej nazwie. Wygląda jak pocztówkowa, tropikalna plaża i pod wieloma względami nią jest – z jednym bardzo istotnym zastrzeżeniem, opisanym szerzej w sekcji o bezpieczeństwie: od lat 90. XX wieku kąpiel w morzu na tym odcinku wybrzeża jest oficjalnie odradzana ze względu na obecność rekinów. Sama promenada, punkty widokowe i spacery wzdłuż plaży pozostają jednak jedną z przyjemniejszych rzeczy do zrobienia w mieście, zwłaszcza o zachodzie słońca.
Parque Dona Lindu
Nadrzeczny park zaprojektowany przez Oscara Niemeyera wzdłuż rzeki Capibaribe, z charakterystyczną, falistą kładką i przestrzenią do biegania, jazdy na rowerze czy po prostu odpoczynku z dala od zgiełku centrum. Dobre miejsce na spokojne popołudnie między zwiedzaniem historycznych dzielnic.
Wycieczka do Olindy
Sąsiadka Recife, z którą tworzy właściwie jeden organizm miejski, to jedna z najlepiej zachowanych kolonialnych osad Brazylii, wpisana na listę UNESCO. Kolorowe domy na wzgórzach, kościoły z XVI–XVIII wieku, pracownie artystów i klimat zupełnie inny niż w portowym, bardziej miejskim Recife – to jedna z tych par miast (jak Buda i Peszt czy Gdańsk i Sopot), które naprawdę warto zwiedzać razem. Dzieli je zaledwie około 6 kilometrów – autem czy Uberem to piętnaście minut drogi, autobusem miejskim bliżej czterdziestu. Warto zarezerwować na samą Olindę przynajmniej pół dnia, a najlepiej cały dzień, jeśli w grafiku jest miejsce.
Gdzie spać w Recife
Boa Viagem to naturalny wybór dla większości turystów – gęsta sieć hoteli w każdym przedziale cenowym, blisko plaży (nawet jeśli kąpiel jest tu ograniczona), restauracji, centrów handlowych i dobrego dostępu do Ubera. To też jedna z bezpieczniejszych i najlepiej oświetlonych części miasta wieczorem.
Recife Antigo to opcja dla osób, które wolą nocować bliżej historycznego centrum i nocnego życia – klimatyczna, ale z mniejszym wyborem noclegów niż Boa Viagem, i taka, w której warto po zmroku poruszać się Uberem, a nie pieszo, zwłaszcza poza głównymi, oświetlonymi ulicami.
Dobrą alternatywą, zwłaszcza dla osób ceniących bardziej kameralny klimat, jest nocleg w Olindzie – w licznych pousadach (małych, kolonialnych pensjonatach) w samym sercu zabytkowej starówki. Wymaga to jednak codziennego dojazdu do atrakcji w samym Recife, więc sprawdza się najlepiej dla dłuższych pobytów albo osób, które chcą Olindę potraktować priorytetowo.
Co zjeść w Recife
Kuchnia Pernambuco czerpie z połączenia tradycji portugalskiej, afrykańskiej i rdzennie brazylijskiej, z mocnym akcentem na owoce morza i lokalne przetwory z trzciny cukrowej. Warto spróbować bolo de rolo – cienkiego, wielokrotnie zwiniętego biszkoptu z konfiturą z gujawy, uznawanego za jeden z symboli regionu; tapioki w wersjach słodkich i słonych, sprzedawanej ze straganów na każdym rogu; carne de sol – suszonego, lekko solonego mięsa wołowego, podawanego zwykle z fasolą i pieczonym serem coalho; oraz sururu, gęstej zupy z małży zbieranych w okolicznych namorzynach.
Na deser klasykiem jest cartola – smażony plaster banana z roztopionym serem, cukrem i cynamonem, oraz casquinha de siri, czyli krabowe mięso zapiekane w skorupce kraba. Dobrym miejscem, żeby spróbować kilku rzeczy naraz, są tradycyjne targi, jak Mercado de São José w centrum – jeden z najstarszych krytych targów w Brazylii, gdzie oprócz jedzenia można kupić przyprawy, rękodzieło i lokalne przetwory.
Bezpieczeństwo i praktyczne wskazówki
Recife, jak większość dużych brazylijskich miast, wymaga standardowej czujności: nie eksponujcie widocznie drogiej elektroniki i biżuterii, po zmroku przemieszczajcie się Uberem lub taksówką zamiast pieszo czy autobusem miejskim, a bankomatów używajcie w ciągu dnia, najlepiej w centrach handlowych. Telefon trzymany w widocznym miejscu na promenadzie w Boa Viagem to jeden z najczęściej wymienianych powodów drobnych kradzieży – warto trzymać go schowany, kiedy akurat go nie używacie.
Osobny, bardzo konkretny temat dotyczy kąpieli w oceanie na plaży Boa Viagem i sąsiednich odcinkach wybrzeża Recife. Od początku lat 90. XX wieku, po rozbudowie pobliskiego portu Suape, która zaburzyła naturalne trasy migracji rekinów byka i rekinów tygrysich, na tym wybrzeżu doszło do serii ataków rekinów, w tym śmiertelnych. To jeden z niewielu odcinków wybrzeża na świecie, gdzie oficjalne władze i zagraniczne placówki dyplomatyczne (w tym brytyjskie i kanadyjskie) wprost odradzają kąpiel w morzu poza linią rafy. W praktyce oznacza to: obserwujcie czerwone flagi ostrzegawcze i nigdy nie ignorujcie zamknięcia plaży, nie wypływajcie poza pas rafy chroniącej brzeg, i traktujcie poważnie tabliczki ostrzegawcze, nawet jeśli woda wygląda spokojnie i zachęcająco. Jeśli celem wyjazdu jest kąpiel w morzu, znacznie bezpieczniejszym wyborem są plaże dalej od centrum Recife, jak popularne Porto de Galinhas (ok. godziny drogi na południe) z naturalnymi, płytkimi basenami osłoniętymi rafą, albo spokojniejsze zatoczki w okolicach Olindy.
Warto też pamiętać o porze deszczowej (marzec–sierpień) – intensywne, choć zwykle krótkie ulewy potrafią powodować lokalne podtopienia, szczególnie w niżej położonych częściach miasta, więc dobrze jest na bieżąco sprawdzać lokalne komunikaty pogodowe, jeśli planujecie wyjazd w tym okresie.
Ile kosztuje wyjazd do Recife
Orientacyjnie, w wersji budżetowej – hostel lub prosty nocleg, jedzenie na targach i w tanich restauracjach, transport Uberem i autobusem – da się zejść do około 200–300 R$ dziennie na osobę. W wersji komfortowej, z hotelem w Boa Viagem, taksówkami zamiast autobusów i restauracjami z wyższej półki, budżet rośnie do 500–800 R$ dziennie i więcej. Ceny noclegów wyraźnie skaczą w okolicach karnawału i innych świąt – jeśli to możliwe, warto rezerwować hotel z dużym wyprzedzeniem właśnie na ten okres. Wszystkie te kwoty traktujcie orientacyjnie, bo ceny w Brazylii, podobnie jak wszędzie, zmieniają się sezonowo.
Błędy, których lepiej unikać
Najczęstszym błędem jest wejście do wody na plaży Boa Viagem tak, jakby to była zwykła, bezpieczna plaża wypoczynkowa – warto raz jeszcze podkreślić: to jeden z niewielu odcinków wybrzeża na świecie, gdzie lokalne władze wprost odradzają kąpiel poza linią rafy, i nie jest to ostrzeżenie na wyrost.
Kolejna pułapka to traktowanie Recife i Olindy jako jednego, zamiennego celu podróży – to dwa różne miasta o zupełnie innym charakterze, oddalone od siebie zaledwie kilkanaście minut jazdy, i pominięcie któregoś z nich (zwłaszcza Olindy, łatwiejszej do przeoczenia w planie podróży) to zmarnowanie połowy tego, co ten region ma do zaoferowania.
Warto też z góry zaplanować transport między dzielnicami – Recife jest rozciągnięte i podzielone przez wodę, więc próba przejścia pieszo między np. Boa Viagem a Recife Antigo zwykle kończy się długim, męczącym spacerem bez większego sensu; zdecydowanie lepiej sprawdza się Uber. I na koniec – jeśli planujecie przyjazd w okolicach karnawału, zarezerwujcie nocleg odpowiednio wcześniej i policzcie się z tłumami, zwłaszcza wokół Marco Zero, gdzie odbywa się Galo da Madrugada.
Ciekawostki kulturowe i historyczne
Recife jest kolebką frevo – szybkiego, energetycznego rytmu i tańca karnawałowego z charakterystycznymi, akrobatycznymi krokami, wpisanego na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO. To region, w którym karnawał brzmi zupełnie inaczej niż w Rio – zamiast samby i wielkich sambodromów, dominują tu uliczne parady, blokos i orkiestry dęte.
Galo da Madrugada, parada otwierająca karnawał w Recife, figuruje w Księdze Rekordów Guinnessa jako największy blok karnawałowy na świecie pod względem liczby uczestników – w szczytowych latach na ulice miasta wychodziły setki tysięcy osób jednego dnia.
Warto też pamiętać, że rywalizacja między Recife a Olindą nie jest jedynie współczesną ciekawostką turystyczną – to spór o pierwszeństwo sięgający kolonializmu, kiedy portowe, „pracownicze" Recife stopniowo przejmowało znaczenie od arystokratycznej, wzniesionej na wzgórzach Olindy. Odrobinę upraszczając, można to porównać do relacji Gdyni i Gdańska: młodsze, portowe miasto, które z czasem gospodarczo wyprzedziło swoją starszą, bardziej reprezentacyjną sąsiadkę.
Podsumowanie
Recife rzadko jest pierwszym przystankiem na brazylijskiej mapie podróży, a szkoda – bo mało które miasto w tym kraju łączy w sobie tak gęstą warstwę historii kolonialnej, architektury i kultury na tak niewielkiej przestrzeni, do tego w bezpośrednim sąsiedztwie jednej z najpiękniejszych kolonialnych osad Ameryki Południowej. „Wenecja Brazylii" to nie jest pusty slogan – to miasto naprawdę zbudowano na wodzie, kanałach i mostach, a jego historia, od holenderskiej Mauritsstad po dzisiejszy Porto Digital, jest jedną z ciekawszych opowieści, jakie może zaoferować północno-wschodnia Brazylia. Wystarczy tylko pamiętać, że nie każdą część tej wodnej scenerii warto testować osobiście – zwłaszcza tę przy plaży Boa Viagem.
FAQ – najczęstsze pytania o Recife
Czy warto jechać do Recife? Tak, zwłaszcza jeśli interesuje was historia kolonialna, architektura i kultura, a nie tylko plażowy relaks. Recife to dobra baza wypadowa również do Olindy i na plaże w rodzaju Porto de Galinhas, więc sprawdza się jako punkt startowy dla całego regionu Pernambuco.
Ile dni wystarczy na zwiedzanie Recife? Na samo Recife wystarczą 3–4 dni. Jeśli w planach jest też Olinda (a warto, żeby była), dobrze doliczyć jeszcze jeden–dwa dni.
Kiedy najlepiej jechać do Recife? Najlepszy okres to wrzesień–styczeń – najmniej deszczu i najwięcej słonecznych dni. Sezon deszczowy trwa od marca do sierpnia, ze szczytem opadów w maju–lipcu.
Czy w Recife można się kąpać w morzu? Na plaży Boa Viagem i sąsiednich odcinkach wybrzeża kąpiel w morzu poza linią rafy jest oficjalnie odradzana ze względu na obecność rekinów, zwłaszcza od lat 90. XX wieku. Bezpieczniejsze do kąpieli są plaże dalej od centrum, jak Porto de Galinhas.
Czy Recife jest bezpieczne dla turystów? Obowiązują tu standardowe zasady ostrożności jak w innych dużych miastach Brazylii: unikanie autobusów miejskich i spacerów po zmroku, chowanie telefonu i biżuterii oraz korzystanie z Ubera zamiast poruszania się pieszo wieczorem. Boa Viagem i Recife Antigo w ciągu dnia są stosunkowo bezpieczne i dobrze przystosowane do ruchu turystycznego.
Jak dojechać do Recife? Najwygodniej samolotem – lotnisko REC obsługuje liczne loty krajowe z Rio de Janeiro i São Paulo. Z Polski dojazd zawsze wymaga co najmniej jednej przesiadki, najczęściej przez Lizbonę, São Paulo lub Rio.
Ile kosztuje wyjazd do Recife? Orientacyjnie od 200–300 R$ dziennie w wersji budżetowej do 500–800 R$ w wersji komfortowej, przy czym ceny noclegów wyraźnie rosną w okresie karnawału.
Czym różni się Recife od Olindy i czy warto odwiedzić oba miasta? Recife to nowocześniejsze, portowe miasto z historycznym centrum na wyspach, a Olinda – oddalona o zaledwie 6 kilometrów – to malownicza, kolonialna osada na wzgórzach, wpisana na listę UNESCO. Oba miasta świetnie się uzupełniają i warto odwiedzić je razem, traktując jako jeden większy cel podróży.