Dlaczego Brazylijczycy żyją piłką nożną? Historia narodowej obsesji
Dla Brazylijczyków piłka nożna (lub jak oni mówią: futebol) to nie tylko sport.
W Brazylii nie pytasz, czy ktoś lubi piłkę. Zakładasz, że lubi. Bo wszyscy lubią. Od prezydenta po dziecko z faveli. Od babci po nastolatka. Piłka łączy wszystkich.
Dlaczego Brazylia jest tak obsesyjnie zakochana w piłce nożnej? Skąd się wzięła ta obsesja? I dlaczego Brazylijczycy mówią, że "Bóg jest Brazylijczykiem" (bo dał im talent do futebolu)?
W tym poście postaram się opowiedzieć Ci pełną historię – od początków piłki w Brazylii, przez triumfy i tragedie, po współczesną kulturę futebolu, która definiuje cały kraj.
Jak piłka nożna dotarła do Brazylii? Historia zaczyna się od Anglików
1894 rok. Charles Miller, syn szkockiego imigranta, wraca do São Paulo z Anglii. W bagażu ma dwie piłki i księgę zasad futebolu.
Charles Miller = ojciec brazylijskiej piłki nożnej.
Miller wprowadza piłkę do elitarnych klubów w São Paulo (angielscy i szkoccy imigranci). To była zabawa dla bogatych.
Ale coś się zmieniło.
Lata 1900-1920: Piłka wychodzi na ulice
Robotnicy (głównie czarni i mieszani – potomkowie niewolników) zobaczyli bogatych grających w piłkę. I pomyśleli: "My też potrafimy!"
Problem: Kluby elitarne nie wpuszczały czarnych (segregacja rasowa była nieoficjalnie praktykowana).
Rozwiązanie: Robotnicy założyli własne kluby. Przykłady:
Vasco da Gama (Rio, 1898) – klub portugalskich imigrantów, ale przyjmował czarnych
Corinthians (São Paulo, 1910) – klub robotników
Flamengo (Rio, 1895 – pierwotnie klub wioślarczy, piłka od 1911)
Efekt: Piłka przestała być elitarna. Stała się ludowa.
1920-1950: Piłka jako tożsamość narodowa
W latach 20-30. Brazylia zaczęła budować swoją tożsamość narodową. I piłka stała się symbolem Brazylii.
Dlaczego?
Bo w piłce czarni, biali, mieszani grali razem. To był rzadki moment w historii Brazylii, gdzie rasizm był (częściowo) zawieszony.
Mit "demokracji rasowej" – idea, że Brazylia to kraj bez rasizmu, gdzie wszystkie rasy żyją w harmonii – był wzmacniany przez piłkę.
Prawda: Rasizm wciąż istniał (czarni piłkarze byli dyskryminowani, dostawali niższe pensje). Ale piłka dawała iluzję równości.
Pierwsze mistrzostwa świata w Brazylii (1950) – największa trauma narodowa
1950 rok. Brazylia organizuje Mistrzostwo Świata.
Nowy stadion: Maracanã (Rio de Janeiro) – największy stadion świata (pojemność: 200,000 ludzi!).
Oczekiwania: Brazylia musi wygrać. To obowiązek. Cały kraj wierzy.
Finał: Brazylia vs Urugwaj (16 lipca 1950)
Sytuacja przed meczem:
Brazylia potrzebuje remisu, żeby wygrać turniej
Urugwaj musi wygrać
Maracanã: 200,000 ludzi (rekord świata). Prawie wszyscy w żółtych koszulkach (Brazylia).
Przebieg meczu:
Brazylia strzela gola (47 minuta) – 1-0 → stadion wybucha
Urugwaj wyrównuje (66 minuta) – 1-1 → napięcie
Urugwaj strzela drugiego gola (79 minuta) – 1-2 → cisza
Koniec meczu. Urugwaj wygrywa.
Co się stało po meczu?
Maracanã w ciszy. 200,000 ludzi płacze. Niektórzy mdleją. Niektórzy nigdy nie wracają na stadion.
W całej Brazylii: Ludzie płaczą na ulicach. Sklepy zamknięte. Żałoba narodowa.
Media: "Największa tragedia w historii Brazylii" (tak, poważnie – porównywali do tragedii narodowej).
Dwóch graczy zostało kozłami ofiarnymi:
Barbosa (bramkarz, czarny) – obwiniony za drugiego gola
Bigode (obrońca, czarny) – obwiniony za błędy
Barbosa powiedział później: "W Brazylii maksymalna kara za morderstwo to 30 lat. Ja płacę za błąd z 1950 roku przez całe życie."
To wydarzenie nazwano: Maracanazo (katastrofa Maracany).
Konsekwencje Maracanazo
Psychologiczne: Brazylijczycy stracili pewność siebie. "Może nie jesteśmy tacy dobrzy?"
Kulturowe: Piłka przestała być tylko zabawą. Stała się obowiązkiem narodowym. "Musimy wygrać Mundial, żeby naprawić 1950."
Koszulki: Brazylia nigdy więcej nie grała w białych koszulkach (nosili je w 1950). Od 1954 → żółto-niebieskie (Seleção).
1958 – Pelé i pierwsze mistrzostwo świata
1958 rok. Mundial w Szwecji.
Brazylia przyjeżdża z 17-letnim chłopakiem o nazwisku Pelé.
Nikt nie wierzy, że Brazylia wygra (trauma 1950 wciąż żywa).
Kim był Pelé?
Edson Arantes do Nascimento (znany jako Pelé):
Urodzony w 1940 roku w Três Corações (Minas Gerais)
Wychował się w skrajnej biedzie
Jako dziecko grał piłką zrobioną ze skarpet i gazet (nie było pieniędzy na prawdziwą piłkę)
Talent nieziemski – odkryty w wieku 15 lat
Więcej o Pelé napisałam tutaj.
Mundial 1958 – narodziny legendy
Finał: Brazylia vs Szwecja (5-2)
Pelé strzela 2 gole (w wieku 17 lat!). Jeden z nich – genialny: kontrola piłki na piersi, podbicie nad obrońcą, strzał z woleja.
Brazylia wygrywa pierwsze mistrzostwo świata.
Pelé płacze na boisku. Koledzy go tulą.
W Brazylii: Eksplozja radości. Ludzie wychodzą na ulice. Trauma 1950 załatana.
1962 i 1970 – Brazylia dominuje
1962 (Chile): Brazylia wygrywa ponownie (Pelé kontuzjowany, ale drużyna silna).
1970 (Meksyk): Najlepsza drużyna w historii futebolu (według wielu ekspertów).
Skład 1970:
Pelé (kapitan)
Jairzinho (skrzydłowy – strzelił w każdym meczu turnieju!)
Rivellino (lewoskrzydłowy)
Tostão (napastnik)
Carlos Alberto (kapitan, obrońca)
Finał: Brazylia vs Włochy (4-1)
Gol Carlosa Alberto (finał) = najpiękniejszy gol w historii Mundiali (zespołowa akcja, 7 podań, strzał z woleja).
Brazylia wygrywa 3. Mundial – jako pierwsza w historii.
Nagroda: Puchar Jules Rimet (oryginał) zatrzymany na zawsze w Brazylii.
Symbolika: Brazylia = najlepsza piłkarska nacja świata.
Jogo bonito – brazylijski styl gry
Jogo bonito (dosł. "piękna gra") to filozofia brazylijskiego futebolu.
Czym różni się brazylijska piłka od europejskiej?
Europejska piłka (tradycyjnie):
Taktyka – organizacja, dyscyplina, pressing
Siła fizyczna – bieganie, wytrzymałość
Efektywność – wygrać, nie zachwycać
Brazylijska piłka:
Kreatywność – improwizacja, drybling, finty
Indywidualny talent – gwiazdy mogą zmieniać mecze
Radość z gry – piłka to sztuka, nie tylko wynik
Sławne brazylijskie finty:
Pedalada (krok po kroku – Robinho, Ronaldinho)
Elástico (Ronaldinho)
Drible da vaca (drybling krowy – Garrincha)
Chapéu (kapelusz – podbicie piłki nad obrońcą)
Motto: "Wygrać pięknie jest lepsze niż wygrać brzydko."
Dlaczego Brazylijczycy grają tak?
1. Peladas (uliczna piłka)
W Brazylii dzieci uczą się piłki na ulicy, na plaży, w fawelach – nie na profesjonalnych boiskach.
Pelada = improwizowana gra (bez zasad, bez sędziego, często boso).
Na ulicy uczysz się:
Dryblingów (bo nie ma miejsca na długie podania)
Finezji (bo musisz ominąć obrońców w wąskiej przestrzeni)
Kreatywności (bo nikt Cię nie trenuje – wymyślasz sam)
Efekt: Brazylijscy piłkarze mają niesamowity talent techniczny – bo uczyli się na ulicy, nie w akademiach.
2. Futsal (piłka halowa)
Futsal = brazylijska piłka halowa (5 vs 5, małe boisko, mała piłka).
Większość brazylijskich gwiazd grała futsal jako dzieci: Pelé, Ronaldo, Ronaldinho, Neymar.
Futsal uczy:
Szybkości (mała przestrzeń, szybkie decyzje)
Kontroli piłki (mała piłka = trudniejsza kontrola)
Dryblingów w ciasnej przestrzeni
Efekt: Brazylijscy piłkarze mają lepszą kontrolę piłki niż większość Europejczyków.
3. Kultura radości
W Brazylii piłka to zabawa, nie obowiązek (choć na najwyższym poziomie staje się presją).
Dzieci grają dla funu – nie myślą o taktyce, tylko o tym, jak ominąć obrońcę, jak zrobić fajny drybling.
Efekt: Brazylijscy piłkarze grają z radością – to widać w ich stylu.
Legendy brazylijskiej piłki
Pelé – największy wszech czasów?
Osiągnięcia:
3 Mistrzostwa Świata (1958, 1962, 1970) – jedyny piłkarz w historii
1,283 gole w karierze (oficjalne + nieoficjalne mecze)
Król futebolu – przydomek na całe życie
Legenda: W 1969 roku, podczas wojny domowej w Nigerii, obie strony zawiesiły broń na 48 godzin, żeby zobaczyć Pelé grającego w meczu towarzyskim.
Cytat Pelé: "Sukces nie jest przypadkiem. To ciężka praca, poświęcenie i miłość do tego, co robisz."
Pelé zmarł w 2022 roku – Brazylia ogłosiła wtedy 3 dni żałoby narodowej.
Garrincha – geniusz z krzywiznymi nogami
Manuel Francisco dos Santos (znany jako Garrincha, "mały ptak"):
Urodzony z deformacją nóg (prawa krótsza, obie skrzywione)
Lekarze mówili, że nigdy nie będzie grał w piłkę
Został jednym z najlepszych skrzydłowych w historii
Styl gry:
Drybling – omijał obrońców jakby ich nie było
Nieprzewidywalność – nikt nie wiedział, co zrobi
Radość – grał z uśmiechem, dla zabawy
Mundial 1962: Pelé kontuzjowany → Garrincha wyniósł Brazylię na plecach (4 gole w turnieju, najlepszy gracz).
Tragedia: Garrincha miał problemy z alkoholem, zmarł w 1983 w biedzie. Cała Brazylia płakała.
Ronaldo – fenomen
Ronaldo Luís Nazário de Lima (znany jako Ronaldo):
Urodzony w 1976 w Rio de Janeiro (biedna rodzina)
Najszybszy napastnik w historii – kombinacja prędkości, siły, techniki
2 Mistrzostwa Świata (1994 – nie grał, 2002 – król strzelców)
Mundial 2002 (Korea/Japonia):
Ronaldo po kontuzji kolana (2 lata przerwy)
Wszyscy mówili: "Jest skończony"
Ronaldo strzela 8 goli w turnieju (w tym 2 w finale) → Brazylia wygrywa 5. Mundial
Cytat: "Kiedy leżałem w szpitalu po kontuzji, myślałem tylko o jednym – wrócić na boisko."
Ronaldinho – czarodziej z uśmiechem
Ronaldo de Assis Moreira (znany jako Ronaldinho):
Urodzony w 1980 w Porto Alegre (Rio Grande do Sul)
Najbardziej kreatywny piłkarz swojej generacji
Zawsze grał z uśmiechem – piłka to zabawa
Finty:
Elástico (gumka) – jego znak rozpoznawczy
No-look passes (podania bez patrzenia)
2005: Złota Piłka (najlepszy piłkarz świata)
Cytat: "Piłka nożna to sztuka. I jak każda sztuka, wymaga kreatywności."
Neymar – współczesna gwiazda (i kontrowersje)
Neymar da Silva Santos Júnior (znany jako Neymar):
Urodzony w 1992 w São Paulo
Najbardziej utalentowany od czasów Ronaldinho
Problem: Kontuzje, kontrowe (nurkowanie, arogancja)
Osiągnięcia:
Olimpijskie złoto (2016 – Rio)
79 goli dla reprezentacji (trzeci w historii po Pelé i Ronaldo)
Krytyka:
"Za dużo dryblingów, za mało efektywności"
"Nudzi" (symuluje faule)
"Nie wygrał Mundialu" – presja na niego ogromna
Mundial 2022: Brazylia odpadła w ćwierćfinale – Neymar płakał na boisku.
O Neymarze napisałam więcej tutaj.
2014 – 7-1 vs Niemcy: nowa trauma narodowa
2014 rok. Mundial w Brazylii.
Oczekiwania: Brazylia musi wygrać (u siebie, 64 lata po Maracanazo – czas na odkupienie).
Półfinał: Brazylia vs Niemcy (Belo Horizonte)
Brazylia bez Neymara (kontuzja w poprzednim meczu) i bez Thiago Silvy (zawieszenie).
Przebieg meczu:
11 minuta: Niemcy 1-0
23 minuta: Niemcy 2-0
24 minuta: Niemcy 3-0
26 minuta: Niemcy 4-0
29 minuta: Niemcy 5-0
W 18 minut Niemcy strzeliły 4 gole.
Koniec pierwszej połowy: 5-0
Koniec meczu: 7-1 (Brazylia strzeliła honorowego gola)
Co się stało po meczu?
Na stadionie: Brazylijscy kibice płaczą. Niektórzy wychodzą w przerwie.
W Brazylii: Ludzie w szoku. Social media eksplodowały. Memy (ludzie radzili sobie humorem).
Media: "Największa kompromitacja w historii brazylijskiej piłki"
Porównania: Gosze niż Maracanazo 1950 (bo wtedy przegrali 1-2, teraz 1-7).
Trener Luiz Felipe Scolari: Przeprosił cały naród. Później zrezygnował.
Symbolika: "Jogo bonito umarło" – Brazylia próbowała grać jak Europejczycy (taktycznie), zapomniała o kreatywności.
Efekt długoterminowy: Brazylijczycy stracili pewność siebie. Do dziś (2025) nie wygrali kolejnego Mundialu.
Piłka jako drabina społeczna – wyjście z biedy
W Brazylii piłka to najlepsza droga z faweli do bogactwa.
Jak to działa?
Dziecko w faweli:
Rodzina biedna, brak perspektyw
Dziecko gra w piłkę na ulicy (jedyna zabawa – piłka jest tania)
Talent zauważony przez lokalny klub lub skaut
Akademia piłkarska:
Dziecko dostaje się do akademii (np. Santos, São Paulo, Flamengo)
Trenuje codziennie (często mieszka w akademii, z dala od rodziny)
Cel: Dostać kontrakt profesjonalny
Profesjonalny kontrakt:
Jeśli jest dobry → kontrakt w brazylijskim klubie
Jeśli jest bardzo dobry → sprzedany do Europy za miliony
Efekt: Z faweli do Europy w 10 lat.
Przykłady:
Ronaldo: Wychował się w fawelach Rio. Dzisiaj multimilioner.
Neymar: Wychował się w skromnej rodzinie w São Paulo. Dzisiaj jeden z najbogatszych sportowców świata.
Vinicius Jr (Real Madryt): Z faweli w Rio do Realu za 45 milionów euro (w wieku 18 lat).
Ciemna strona:
Większość dzieci nie dojdzie do Europy. Na każdego Neymara są tysiące dzieci, które:
Trenują przez lata, ale nie dostają kontraktu
W wieku 18-20 są "za starzy" (akademie szukają młodszych talentów)
Wracają do faveli bez wykształcenia (bo całe życie trenowali, nie uczyli się)
Presja: Rodziny lokują nadzieję w dzieciach – "Ty nas wyciągniesz z biedy". To ogromna presja psychologiczna.
Rywalizacje klubowe – piekło w Brazylii
W Brazylii są setki klubów, ale kilka gigantów:
Flamengo (Rio de Janeiro)
Największy klub w Brazylii pod względem fanów (~40 milionów).
Kolory: Czerwono-czarny
Przydomek: Mengão
Stadion: Maracanã
Gwiazdy: Zico (legenda lat 80.), obecnie gra tam wielu europejskich gwiazd (powroty z Europy)
Corinthians (São Paulo)
Drugi co do wielkości (~30 milionów fanów).
Kolory: Biało-czarny
Przydomek: Timão (wielki zespół)
Stadion: Neo Química Arena
Fanbase: Robotniczy, "ludowy" – klub dla ludu
Osiągnięcia: 2 razy Klubowe Mistrzostwo Świata (2000, 2012)
Palmeiras (São Paulo)
Najbogatszy klub (sponsorzy, fundusze).
Kolory: Zielono-biały
Przydomek: Porco (świnia – ale dumnie używane przez fanów)
Włoskie korzenie: Założony przez włoskich imigrantów (pierwotna nazwa: Palestra Itália)
São Paulo FC
Najlepszy klub w historii brazylijskiego futebolu (wg tytułów).
Kolory: Czerwony, biały, czarny
Osiągnięcia: 3 razy Klubowe Mistrzostwo Świata (rekord razem z Realem, Barceloną)
Clássicos (derby) – wojna
Fla-Flu (Flamengo vs Fluminense – Rio): Najstarsze derby Brazylii
Clássico Majestoso (Corinthians vs São Paulo): Najważniejsze derby São Paulo
Derby Paulista (Palmeiras vs Corinthians): Najbardziej zacięte
Podczas derbies:
Miasto zamiera
Rodziny przestają ze sobą rozmawiać (jeśli kibicują różnym klubom)
Czasem bójki między kibicami (policja w pełnej gotowości)
Dlaczego każdy Brazylijczyk umie grać w piłkę?
To prawda – nawet jeśli Brazylijczyk nie interesuje się piłką, prawdopodobnie umie grać.
Dlaczego?
1. Piłka wszędzie
W Brazylii grasz piłkę:
Na ulicy (pelada)
Na plaży (futevôlei – piłka nożna + siatkówka, altinho – podbijanie piłki)
W szkole (każda szkoła ma boisko lub "quadra")
W fawelach (dzieci grają między domami)
Piłka to podstawowa zabawa – nie musisz być bogatym, żeby grać.
2. Kultura futebolu
Od małego oglądasz piłkę:
Mundial co 4 lata (cała rodzina ogląda)
Campeonato Brasileiro (brazylijska liga – co weekend)
Copa Libertadores (południowoamerykańska Liga Mistrzów)
Rodzice grają z dziećmi – piłka to sposób na spędzanie czasu z rodziną.
3. Edukacja nieformalna
Nikt nie uczy Cię "jak grać" – uczysz się sam, na ulicy, od starszych dzieci.
Efekt: Brazylijskie dzieci mają naturalną technikę – bo uczą się przez zabawę, nie przez trening.
Piłka jednoczy (i dzieli) Brazylijczyków
Jednoczy:
Podczas Mundialu – wszyscy Brazylijczycy kibicują Seleção (reprezentacja). Nie ma podziałów politycznych, klasowych, rasowych. Wszyscy są Brazylijczykami.
W fawelach – piłka daje poczucie wspólnoty. Lokalne turnieje, peladas – ludzie się spotykają, integrują.
Dzieli:
Rywalizacje klubowe – kibice Flamengo vs Corinthians nienawidzą się (serio). Rodziny przestają się kontaktować z powodu klubów.
Social media wojny – po każdym meczu fani atakują się nawzajem online.
Przyszłość brazylijskiej piłki – czy złote lata minęły?
Problem: Od 2002 Brazylia nie wygrała Mundialu (23 lata!).
Dlaczego?
1. Europejskie akademie kradną talenty wcześnie
Dziś najlepsi brazylijscy piłkarze wyjeżdżają do Europy w wieku 16-18 lat.
Efekt: Nie grają w brazylijskiej lidze, nie rozwijają tożsamości z klubem/krajem.
2. Brazylijska liga słabsza
Brazylijska liga jest słabsza niż europejskie (finansowo, infrastrukturalnie).
Top gracze grają w Europie – Seleção składa się z graczy, którzy nie grają razem codziennie (trudniej zbudować zespół).
3. Utrata "jogo bonito"
Współczesna piłka to taktyka, fizyczność, pressing. Brazylijska kreatywność ma mniej miejsca.
Krytyka: "Brazylia próbuje grać jak Europejczycy – i przegrywa. Powinna wrócić do korzeni."
Ale:
Brazylia wciąż ma najwięcej talentów na świecie. Każdego roku setki brazylijskich nastolatków trafiają do europejskich klubów.
Vinicius Jr, Rodrygo, Endrick (nowa generacja) – może oni przywrócą Brazylii tytuł?
Podsumowanie: Piłka to dusza Brazylii
Dla Brazylijczyków piłka nożna to nie sport. To tożsamość, pasja, religia, nadzieja.
To sposób na:
Wyjście z biedy (droga z faweli do Europy)
Jedność narodowa (cała Brazylia kibicuje Seleção)
Radość (peladas, futsal, plaża – zabawa)
Dumę (5 Mundiali – nikt nie ma więcej)
Ale też źródło:
Traumy (Maracanazo 1950, 7-1 vs Niemcy 2014)
Presji (dzieci w akademiach, "musisz wygrać Mundial")
Podziałów (wojny między kibicami klubów)
Cytat Eduardo Galeano (urugwajski pisarz):
"W Ameryce Łacińskiej piłka nożna to religia. A stadion to kościół."
I to absolutnie prawda dla Brazylii.
Każdego dnia miliony Brazylijczyków kopią piłkę – na ulicy, na plaży, w favelach, w szkołach. Nie dlatego, że muszą. Dlatego, że kochają.
Bo dla Brazylijczyka życie bez piłki? To nie jest życie.
FAQ – Najczęściej zadawane pytania
Dlaczego Brazylia jest tak dobra w piłce nożnej? Bo piłka to kultura narodowa – dzieci uczą się grać na ulicy (peladas) i w futsal od małego, rozwijają kreatywność i technikę. Brazylia ma ogromną pulę talentów (200+ milionów ludzi), piłka to droga z biedy dla wielu, i kraj ma tradycję sukcesu (5 Mundiali). Dodatkowo brazylijski styl (jogo bonito) kładzie nacisk na kreatywność i indywidualny talent.
Ile razy Brazylia wygrała Mistrzostwa Świata? 5 razy – więcej niż jakikolwiek inny kraj. Lata: 1958 (Szwecja), 1962 (Chile), 1970 (Meksyk), 1994 (USA), 2002 (Korea/Japonia). Ostatnie zwycięstwo było w 2002 roku, od tego czasu Brazylia nie wygrała kolejnego Mundialu (23 lata przerwy).
Co to jest pelada? Pelada to improwizowana gra w piłkę na ulicy, plaży lub w favelach – bez formalnych zasad, sędziego czy boiska. Często gra się boso lub w sandałach. Pelada to miejsce, gdzie brazylijskie dzieci uczą się dryblingów, finezji i kreatywności. Większość brazylijskich legend (Pelé, Ronaldo, Neymar) zaczynała od peladas.
Co się stało podczas meczu Brazylia-Niemcy 7-1 w 2014? W półfinale Mundialu 2014 (w Brazylii) Niemcy rozgromiły Brazylię 7-1. W pierwszych 29 minutach Niemcy strzelili 5 goli. To największa kompromitacja w historii brazylijskiej piłki – gorsza niż Maracanazo 1950. Cała Brazylia była w szoku, porównywano to do tragedii narodowej. Od tego czasu Brazylia nie wygrała Mundialu.
Kim był Pelé? Edson Arantes do Nascimento (Pelé, 1940-2022) – uznawany za jednego z najlepszych piłkarzy wszech czasów. Jedyny piłkarz, który wygrał 3 Mistrzostwa Świata (1958, 1962, 1970). Strzelił 1,283 gole w karierze. Pochodził ze skrajnej biedy, jako dziecko grał piłką ze skarpet i gazet. Zmarł w 2022 – Brazylia ogłosiła 3 dni żałoby narodowej.
Czym jest jogo bonito? Jogo bonito ("piękna gra") to filozofia brazylijskiego futebolu – nacisk na kreatywność, drybling, finty i radość z gry, nie tylko na wynik. Brazylijska piłka preferuje indywidualny talent i improwizację nad europejską taktyką i dyscypliną. Motto: "Wygrać pięknie jest lepsze niż wygrać brzydko."
Jakie są największe kluby w Brazylii? Flamengo (Rio, ~40 mln fanów – największy), Corinthians (São Paulo, ~30 mln), Palmeiras (São Paulo, najbogatszy), São Paulo FC (najwięcej tytułów międzynarodowych), Fluminense (Rio), Santos (klub Pelego). Rywalizacje (derby) są intensywne – rodziny przestają się kontaktować z powodu klubów.
Czy każdy Brazylijczyk umie grać w piłkę? Prawie każdy ma podstawowe umiejętności, bo piłka jest wszędzie – peladas na ulicy, futsal w szkołach, gra na plaży. Od małego oglądasz i grasz w piłkę – to podstawowa zabawa. Nawet jeśli ktoś nie interesuje się piłką profesjonalnie, prawdopodobnie umie kontrolować piłkę i zrobić podstawowe drybling.